elif
@elfedia
21 okur puanı
Şubat 2022 tarihinde katıldı
Yazdığım ikinci inceleme olacak, sadece beni cidden etkileyen kitaplar için inceleme yazmayı seviyorum. Sonradan baktığımda kitabı bitirdiğimdeki hislerimi tekrar görebilmek için yazacağım.
Bu kitap beni sayfaları arasında etik açıdan bir noktadan başka bir noktaya götürdü. Herkes ihanet edebilir diye başladı ama bir süre sonra güvenin var olduğunu gösterdi. Bitirdikten biraz sonra bu konularda umutsuz bir insan olarak rahatsız olmuştum. Kitapta kimsenin gerçekten ihanet etmediği yargısı oluşmuştu bende. Üzerine biraz düşündükten sonra bunun doğru olmadığına karar verdim. İhanet etmeyen insanlar, iyi insanlardı. Güveni seçmek bir noktada salaklıktı ama kimseye güvenmeden devam edilen bir hayat daha kötü durumdaydı. Bütün bunlar karakterlerin arasındaki konuşmalar, karakterlerin içsel monologlarıyla ince ince işlendi.
Fantastik açıdan üzerine düşünülmüş olduğu belliydi. Başlarda karışık bir şekilde giderken sanki zihnimdeki düğüm bir anda açıldı ve kitabı gerçekten anlamaya başladım. Eğer ilk sayfaları size kafa karıştırıcı geliyorsa sakın okumaktan vazgeçmeyin. Kitabın belli bir sayfasından sonra bir sonraki sayfayı merakla beklemeye başladım. Merak unsuru hiç kaybolmadı ve sonuna kadar benimle geldi. Kurgusal olarak beni çok tatmin etti. Üçlemenin diğer iki kitabını da okumak istiyorum ama biraz yorulmuş da hissediyorum. Sanki karakterlerle beraber bütün bu yolculukları yapmışım ve onlarla beraber gelişmişim gibi bir yorgunluk var üzerimde. O yüzden hemen ikinci kitaba geçebileceğimi düşünmüyorum. İkinci kitap için de ipuçları yerleştirilmişti ve merakım hala diri. İkinci kitabın gidişatı da umarım ilki kadar güzel olur.
Kitap hakkında yazabileceğim o kadar çok şey var ki. Kelsier’den çıkardığım dersler var, Vin’in hayatının etkisi var… Hepsini anlatmak istesem
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Beni sakinleştiren bir kitap
Kitabı şimdi bitirdim ve biraz gözlerimin dolduğunu itiraf etmeyelim. Bazı insanlar bu kitabı sıkıcı bulabilir ama benim gibi biriyseniz bu kitap kalbinizdeki incinmiş bir kısma dokunmuş olabilir. Henüz gencim, bu hayatta çok şey görmedim ve iş hayatı denilen bir süreçten geçmedim ama fark ettiğim bir şey vardı: hayat her zaman aralıksızdı. İnsanlar çocukluk yıllarından itibaren aralıksız olarak bir merdivende yarışa girmiş gibi tırmanıyorlardı. Bu süreçte bazen merdivenin basamağı o kadar uzun oluyor ki zıplayamıyorlar, elleriyle kazıyarak tırmanıyorlardı ama asla durmuyorlardı. Bu kitap aslında bütün insanlığın sahip olduğu bu sorunu çok güzel bir dille anlatmış. Her zaman tırmanmak zorunda değiliz. Bazen durup dinlenmeye, çevremizi dinlemeye ama en önemlisi kendimizi dinlemeye ihtiyacımız var. Çoğu insan kaç yaşına gelirse gelsin bir yetişkin kılığında çocuk olarak kalıyorlar ve bir engelle karşılaştığında kendilerine öğretilen yetişkin taklidini yapıyorlar çünkü olgunlaşmak için kendilerine zaman ayıramamışlar. Karakterlerde fark ettiğim şeylerden biri de onların da engeller karşısındaki bu bocalamalarıydı. Yetişkin gibi davranarak çözmek istemişlerdi ama gerçekten olgunlaşamadıkları için bir çözüm bulamamışlardı. Sadece kendilerini yıpratmışlardı. Belki de bu yüzden kitaptaki karakterlerin her biriyle ayrı bir bağ kurdum. Başrolün geçmişini bir türlü geride bırakamayışı, Minjun’un işini tamamen değiştirip bocalayışı, örgü ören kadının iş hayatındaki adaletsizliklere odaklanması, Jimi’nin kocasıyla ilişkisi ve gencin bir isteği olmadığı için ne yapacağını bilememesi…. Herkesi bilemem ama ben çoğu zaman bu tarz problemlerde takılıp kalıyorum. Okurken kendi sorunlarımı biraz gözden geçirdim, hayatımda yanlış yaptığım yerleri karakterlerin de yanlış yaptığını görmek