Sonra bu çılgın eller ağızlar
Aynı sözlerle karşılayacaktır Fransız'ı
"Hurra, hurra, kahrolsun Türkler, yaşasın Fransa!"
Kahrolmadı Türkler
Kahrolmadı, Türk'ü Türkmen'iyle Maraşlı
Düşündü başını önüne eğip
Birleşti, kocaman bir yürek oldu.
Gülüyorum gözlerimle, kahverengi, kocaman
At nedir? Bilmiyorlar
At nedir? Unutmuş bu insanlar
Sabırdır at, yiğitliktir
Dayanmadır ama sonunda mutlaka
Varmadır bir güzelliğe
Bir ululuğa varmadır.
Şimdi çocukları doyurup giydirdikçe
Parklara, çarşılara götürdüğünde
Kendini, kendi çocukluğunu
Unutacak mısın yüreğim
Dünya uçurtmayla balonken
Kırmızı ve mavi tayfın bütün renkleri
Sana zehir zindan edenleri
Bağışlayacak mısın