elif
@elfkglx
Şu anda okuduğu kitap
Ben çok içten duygularla konuşurken, başkasının konuya anlamsız beylik sözlerle yaklaşması kadar beni çileden çıkaran bir şey yoktur.
Reklam
Her halimi ona sergileyebildiğim için karşısında kendimi olduğumdan daha önemli hissettiğim o büyük insanı, o yüreği hissettim.
İnsan aslında karmaşık bir varlık değil. Çoğunluğu zamanın büyük bir bölümünü yaşamak için kullanıyor, geriye kalan ise , özgür oldukları küçük zaman diliminden öyle korkuyor ki , ondan kurtulmanın her türlü yolunu deniyor.
Keşke insanlar geçip giden şimdiyi yaşamak yerine , geçmişte kalan bir sıkıntının hatıralarını anımsamak için hayal gücünü bu kadar zorlamasalar.
Yeraltına Notlar, şu ana kadar okuduğum Dostoyevski kitapları arasında favorim olduğunu söylemek ile başlayayım…
Kitap, yeraltından zihni olan, korkak, isimsiz bir adamın her şeyi sorgulayarak nasıl ömrünü mahvettiğini anlatıyor. Peki biz de bazen kısa süreliğine her şeyi sorgulayan, hayatı ve insanları sıkıcı bulan o insan olmaz mıyız? Bence hepimiz bu süreçten geçmişizdir. Ancak buradaki karakter, hayatının sonuna kadar böyle yaşamıştır. Her şeyden korkmuştur ,özellikle sevmekten. Böylece hayatını sadece kendi düşünceleriyle yaşamıştır. Aslında herhangi bir şeyden korkmak için kolayca sebep bulabiliriz: Bir şeye başlamak dışarı çıkmak oturmak su içmek…Tabii ki bu sebepler çoğunlukla mümkün şeylerdir ancak ya o sebepler gerçekleşmesi çok nadir durumlardandır ya da o durum bizi geliştirecektir. Ve bu eylemlerden korkmanızı ,kaçmamızı sağlayan ise yine kendi aklımızdır. Korkmamız gereken asıl gerçek odur. Aklımızla istersek her şeyin en iyi yönlerini görerek mutlu olabiliriz ya da en kötü yönünü görerek yaşamdan korkup ,kaçar ve pişmanlıklarla dolu yaşanmamış bir hayat yaşarız. Kitaptaki karakterimiz ise hayatın en kötü yönlerini görüp hayatta korkuyor . Böylece hayatını toplum normlarını sorgulayarak, kendini herkesten üstün görerek hayatı yaşamayıp izliyor. Fakat kendisi de biliyor ki ömrünü harcadığını.
Kısa bir süre için bu karakterin gururlu olduğunu ve sorunun da bu olduğunu düşünmüştüm. Ancak bunun normal bir gurur değil, yaşanamaz hale gelen hayatın tek hayatta kalabilme dayanağı olan korkaklıktan ortaya çıkan içi boş ,sahte , kendini kandırdığını bilmesine rağmen sadece mutluluk kaynağı için olan gurur olduğunu anladım.
Kısaca kitaptan çıkardığım ders şu ki, nasıl düşündüğümüz nasıl yaşayacağımız fazlasıyla etkiler. En çok korkmamız gereken dünya değil
