Elif Orhan
@elforhn
Desem ki vakitlerden bir nisan akşamıdır.
Rüzgarların en ferahlatıcısı senden esiyor.
Kendi hayatındaki acılardan öğrendiği bir şey vardı : "Kalbin ne zaman kör bir kuyuda kaybolmuş gibi sıkılırsa mutlaka yeni bir yol keşfederdin denize ulaşan."
Sayfa 67
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Evet, sakindi ama bu sakinlik, içinde garip bir güçle kutsanmıştı.
Sayfa 28
Tıpkı kalbinde med cezirleri ve türlü sırları barındıran denizin en diplerinde sakladığı hazineleri getirip kıyıya teslim edişi gibi .
Sayfa 20
Çünkü insan yaşayacağı hayatı kendi seçerse her şey onun varoluşunu kutsar ve sever . Ve bu yaşam, bir çemberin içiyle sınırlar insanı, sevgi gibi.
Sayfa 13