Bir yerde okumuştum, Mösyö Bousyouler, tepenize çığ düştüğünde, bütün o karın altında yatarken neresi aşağı neresi yukarı anlayamaz oluyormuşsunuz. Karı iteleyip kurtulmak istiyor ama yanlış yönü seçip kendinizi daha da derine, kendi mezarınıza gömüyormuşsunuz. İşte kendimi aynen böyle hissediyordum, yönünü şaşırmış, arafta kalmış, pusuladan olmuştum. Dahası sözcüklere dökemeyecek kadar derin bir bunalımdaydım. Bu durumdayken çok aciz çok savunmasız olursunuz.