Mutluluk ve neşe ne kadar güzelleştirirmiş insanı! Kalp aşkla dolup taşarken onu başkasının kalbine dökmek istermiş insan, her şey neşeyle dolsun, herkes gülsün istermiş. Ah bu mutluluk ne bulaşıcıymış!
…insanların ağırlığı yalnızca parasıyla, o parayı her gün ne kadar arttırabildiğiyle ve hiç bir depremin zarar veremeyeceği kalın, demir kutunun içinde ne kadar biriktirebildiğiyle ölçülür. Yiğitliği, soyluluğu ya da zekasının parlaklığıyla değil.