Efil
@elfv
74 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Karanlık kalıyorum. Çocukken siyah gölgeydi, gölge soğuk. Soğuksa bir ceketle geçerdi. Beyaz kağıttaki siyah dağılsın diye fırçanın ucundan bir su damlası damlatmak yeterdi. Artık içimdeki boşluğu doldurmaya yetmiyor ansızın kapısını çaldığım eski anlar.
yaşam bir çocuğun elinde
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Mutluluk hiçbir dilde, öyle yazıldığınca kolay okunmuyor, gül dediğin illa ki kanıyor.
Ömür geçiyor ve gül dediğin illa ki kanıyor.
korkma, benim işte
"Sen böyle neşeli olunca ben de senin ne kadar acı çekmekte olduğunu gözden kaçırıyorum ama."
Sayfa 119
Ama hepsinden fazla, kendisi için ağlamıştı, düşlediği ve hiç yaşamadığı hayat için.
Sayfa 164