"İyi bir lider olmayı istemekten utanıyormuş gibi konuşuyordu. Belki, babasının ve diğer aptalların gözünde bu, utanılacak bir arzuydu. Cal, güç ve kudret kelimelerini duyarak büyümüştü; iyilik değil, nezaket değil. Bir hükümdarın empati, cesaret, eşitlik ya da benzeri amaçlar için çabalaması yersizdi."
"Maven yeniden bana döndüğünde gülümsedi ama gözlerinde şaşırtıcı bir hüzün vardı.
Ne kadar çabalasam da bu unutulmuş prens için içimde yükselen acıma hissini bastıramadım. Ama onun kim olduğunu ve kendi kimliğimi hatırlayınca bu duygum hemen kayboldu.
Ben, Gümüş denizinin ortasında kalmış bir Kızıl kızdım ve kimse için üzülme lüksüm yoktu. Özellikle de bir yılanın oğlu için."