elif
@elfyvas
Dramatik birisiyim bu yüzden dramatik kitapları severim.
22 Ağustos
90 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Dört sene sonra geri geldim, Alacakaranlık okuyorum ve bu durumdan çok rahatsızım. Kitap sandığınızdan daha korkunç ve “utanç verici” anlamında da değil. Bildiğiniz Dracula korkunçluğu var kitabın üstünde. Tüylerim ürperiyor. Filmlerini yine ılımlı çekmişler.
O kadar sahip çıktığım kitabı utanmadan suda ıslattım bir de.
1000Kitap Kullanıcısı isimli okura yanıt verildi
elif
Kesinlikle kitapları okumalısınız filmler biraz daha romantik gençlik ama kitaplar fena
Reklam
Kübra Yıldız
, bir kitabı okumayı düşünüyor
elif
bu kitap çok güzel, listenin başlarına almanı tavsiye ederim
Beğenmedim :(
Okumadan önce ciddiye aldığım bir kitaptı. Ama hata etmişim. Çünkü fantastik kategorisinde diye anılmasına rağmen romantik vıcık vıcık bir bad boy kitabıydı.
Araya bir intikam hikayesi ve birkaç büyülü yaratık eklemenin kitabı fantastik yapacağını zannetmişler galiba. Eğer liseli ergen aşkı okumak istiyorsanız buyrun alın ama amacınız fantastik okumaksa önermem.
elif
vıcık vıcık saldıjılajdlkasldjlak
"Ben Mare Barrow'dum. Mareena ya da şimşek kız değil, Mare'ydim."
Emre isimli okura yanıt verildi
elif
ayın karanlık yüzü ve kötü durum da demek ona bakılırsa.
Birçok kişinin “Mare çok bencil.”,”İkinci kitabı sevmedim.” cümlelerini gördüm. Ben kesinlikle böyle düşünmüyorum. Herkesin kurtulmasının yükünü taşıdığınızı ve kimsenin sizi tam olarak anlayamadığını düşünün. Elbette kendinizi yalnız hissederdiniz. Daha kim olduğunu bile anlayamazken her şeyden sorumlu tutulmuştu.Herkes onu Prenses Maarena olarak görürken nasıl biri olduğunu bulmak daha da zordu.
Onu en azından Cal’ın anladığını düşünürken “Sen sadece insanları öldürüyorsun.” cümlesiyle kalbine bir yumruk yemişti.
Mare “...ama şimdi ruhumu kaybettiğimi hissediyordum.” diyerek yanında olduğunu düşündüğü son kişiyi de kaybettiğini böyle anlatıyor.
Kızılların asılması,abisi Shade’in ölmesi,Gümüşlerin öldürülmesi... Her şeyi batırdığını kendisi de düşünüyordu. Eğer Cal, Ptolemus’un kendi kanından biri olmasını bırakıp onun sadece bir cani olduğunu kabul etseydi Shade ölmemiş olacaktı. Ama Mare bunu hiçbir zaman onun yüzüne vurmadı. Herkes onu duygusuz olarak adlandırırken kimse içindeki savaşın farkında değildi.
Kitabın sonunda “Ama aynı zamanda iğrenç, çarpık bir rahatlama da hissediyordum. Benim için, benim seçimlerim için çok fazla kurban verilmişti. Artık sıranın bana gelmesi adil olurdu ve cezama razıydım.” cümleleriyle Mave’e teslim oluyor. Söylesenize neden düşmanına karşı teslim olurken rahatlama hissediyordu? Anlaşılamamak böyle bir şey olsa gerek.
elif
Harika bir yorum. Kitabı anlamışsınız, gerçekten en sonunda kitabı birinin adamakıllı olarak okumuş olduğunu görmek beni çok mutlu etti.