10/10
Beğendi
·2026 29. kitabı
Her zamanki gibi harika bir kitaptı. Çapraz okuma yaptığım için ve araya kitaplar sıkıştırdığım için biraz uzun bir sürede okudum ama yine de harikaydı! Kesinlikle çapraz okuma yapılarak okunması lazım bu kitabın çünkü sonu o kadar iyiydi ki bir daha yeniden 6.kitaba başlamak istemezdim.
Özellikle bu kitaptaki aksiyon sahneleri ve plot twistler çok çok iyiydi. Aelin ve Rowan'nın arasının daha gelişmesi ve genel olarak her karakterin karakter gelişimini okumak zevkliydi. Fakat benim bu kitapta en çok hoşuma giden ship kesinlikle Elide ile Lorcan oldu. Bazı yerlerde Aelin biraz can sıkıcı olabiliyor onun nedeninin "main character" olayının cok abartılmış olduğundan olabileceğini düşünüyorum bence kesinlikle bu seri sadece tek bir ana karaktere sahip değil en az Aelin kadar güçlü ve derin karakterler var. Diğer kitapta bunu daha çok görmek isterim.
Karanlıktan Şafağa1000Kitap
Not: Bu inceleme, Fırtına İmparatorluğu ve Şafak Kulesi için yaptığım tandem okumanın ortak yorumudur. Spoiler içerir.
Cam Şato serisine kaldığımız yerden devam ediyoruz. Fırtına İmparatorluğu ve Şafak Kulesi arasında tandem okuma yaptım ve ilk defa böyle bir okuma deneyimi yaşadığım için benim için ayrı bir heyecanı vardı. İki kitaba başlamadan önce 1400 sayfalık toplam hacim gözümü korkutmadı desem yalan olur. “Bu kadar sayfayı gerçekten keyif alarak okuyabilecek miyim?” diye düşündüm. Çünkü seride beni çok etkileyen kitaplar olduğu kadar okurken zorlandığım, bitsin diye sayfa çevirdiğim kitaplar da olmuştu. Bu yüzden biraz tedirgin başladım ama iki kitap da beni şaşırtmayı başardı.
Yorumuma önce Fırtına İmparatorluğu ile başlamak istiyorum çünkü onu ilk bitirdim ve duygularım hâlâ çok taze. Kitap boyunca Aelin beni gerçekten çok zorladı. Normalde sevdiğim bir karakter olmasına rağmen bu kitapta onu fazlasıyla itici, ukala ve her şeyi bilen bir tavırda yazılmış hissettim. Son düzlük olmasa “Bu nasıl kraliçe olacak?” diye düşünmeden edemedim. Elbette Aelin’in perde arkasında planlar çevirdiği belliydi ama yazar gizem yaratmaya çalışırken beni karakterden uzaklaştırmış gibi hissettirdi. Bu yüzden kitapta en az okumak istediğim bölümler Aelin ve Rowan sahneleriydi.
Buna karşılık Elide ve Lorcan ikilisi kitabın benim için parlayan tarafıydı. Onların sahnelerini okurken sürekli heyecanlandım, gülümsedim. Elide zaten Manon’u bana sevdiren karakterdi, şimdi aynı şeyi Lorcan için de yaptı. Yanında kim olursa olsun yumuşatmayı başarıyor. Ardından Manon ve Dorian… Bu ikili kitabın en etkileyici çiftlerinden biriydi. Aralarındaki gerilim, çekim ve enerji inanılmaz güçlüydü. Dorian’ın her fırsatta Manon’un yanında bitmesi beni hem güldürdü hem de çok keyif verdi. Lysandra ve
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Fırtınadan Önceki Son Nefes1000Kitap
Not: Bu inceleme, Fırtına İmparatorluğu ve Şafak Kulesi için yaptığım tandem okumanın ortak yorumudur. Spoiler içerir.
Cam Şato serisine kaldığımız yerden devam ediyoruz. Fırtına İmparatorluğu ve Şafak Kulesi arasında tandem okuma yaptım ve ilk defa böyle bir okuma deneyimi yaşadığım için benim için ayrı bir heyecanı vardı. İki kitaba başlamadan önce 1400 sayfalık toplam hacim gözümü korkutmadı desem yalan olur. “Bu kadar sayfayı gerçekten keyif alarak okuyabilecek miyim?” diye düşündüm. Çünkü seride beni çok etkileyen kitaplar olduğu kadar okurken zorlandığım, bitsin diye sayfa çevirdiğim kitaplar da olmuştu. Bu yüzden biraz tedirgin başladım ama iki kitap da beni şaşırtmayı başardı.
Yorumuma önce Fırtına İmparatorluğu ile başlamak istiyorum çünkü onu ilk bitirdim ve duygularım hâlâ çok taze. Kitap boyunca Aelin beni gerçekten çok zorladı. Normalde sevdiğim bir karakter olmasına rağmen bu kitapta onu fazlasıyla itici, ukala ve her şeyi bilen bir tavırda yazılmış hissettim. Son düzlük olmasa “Bu nasıl kraliçe olacak?” diye düşünmeden edemedim. Elbette Aelin’in perde arkasında planlar çevirdiği belliydi ama yazar gizem yaratmaya çalışırken beni karakterden uzaklaştırmış gibi hissettirdi. Bu yüzden kitapta en az okumak istediğim bölümler Aelin ve Rowan sahneleriydi.
Buna karşılık Elide ve Lorcan ikilisi kitabın benim için parlayan tarafıydı. Onların sahnelerini okurken sürekli heyecanlandım, gülümsedim. Elide zaten Manon’u bana sevdiren karakterdi, şimdi aynı şeyi Lorcan için de yaptı. Yanında kim olursa olsun yumuşatmayı başarıyor. Ardından Manon ve Dorian… Bu ikili kitabın en etkileyici çiftlerinden biriydi. Aralarındaki gerilim, çekim ve enerji inanılmaz güçlüydü. Dorian’ın her fırsatta Manon’un yanında bitmesi beni hem güldürdü hem de çok keyif verdi. Lysandra ve
İnanılmaz iyi bi kitaptı ya. Seriyi zaten ayıla bayıla okudum ama bu son kitap bi başkaydı gerçekten. Kitapla ilgili yazardan ve konudan bağımsız bi şikayetim var o da basımın gerçekten çok kötü olması. Bir kitabın arka kapak yazısı nasıl yanlış basılır aklım almıyor. Fey yerine fae yazmışlar ve kitabı okurken de sürekli isim ve yazım hatasıyla karşı karşıya kalıyorsunuz maalesef. Umarım yeni ve çok daha kaliteli bi baskıyla baştan okuma fırsatım olur. Devamında ki yorum spoiler içerir.
Kitabı bitirince beni aldılar da dünyalar arası boşluklara attılar sanki. Ne anlatayım hangi etkileyeci bölümden bahsedeyim bilemiyorum. Bir kitabın nasıl olurda son 500 sayfası tansiyon heyecan sürekli artar şekilde soluksuz geçebilir ya. Yorumu yazmak için kitabı bitirdikten sonra bir iki saat beklemem gerekti ama yine de kafamı toparlayabilmiş değilim. Müthiş bi kitaptı. İnanılmaz bi okuma tecrübesi edindim. Öncelikle Lorcan ve Elide ın ova sahnesi gerçek bi efsaneydi. Kalbim güm güm okudum her kelimeyi cümleyi. Tüm karakterleri o kadar benimsedim ki kitap bitince arkadaş grubumu kaybetmiş gibi boşluğa düştüm. Ayrıca 13 lerin ölümü ve Manon
Siyahgaga beni hüngür şakır ağlattı. Zaten vurucu ölümler bekliyordum ama bu gerçekten çok vurucu bi ölüm sahnesi oldu. Kitap ve hatta tüm seride en sevdiğim şey kadın karakterlerin çok ama çok güçlü yazılması. Aynı zaman da bi o kadar da kırılgan ve insani oluşları. Yan karakterlere de baş karakterler kadar yer verilmesi hikayeye dahil edilmesi. Bütünüyle iz bırakan bi okumaydı benim için. Gerçekten tadı damağımda kaldı.
Serinin en kötü kitabı olmayı nasıl başardın?
SPOILER İÇERİR
Seride sevdiğim çiftler Manon-Doriandı ve Elide-Lorcan. Ama son kitapta Doriandan da vazgeçtim nasıl bu kadar yüzeysel ve cinsel açlıkla yazılmış? Manonla olan ilişkisinin biraz daha derin olmasını beklerdim ama o kadar yüzeysel ve belaltıkiiii…. Dorianın bu serideki yeri nedir? Ne yaptı şu zamana kadar? Aynı soydan gelmesine rağmen bu kadar vasıfsız bir karakter. Rowana gelirsek kaç yüz yaşında adamsın utan yahu. Millet savaşıyor kan gövdeyi götürüyor sen hala Aelini izleyip güzelliğinden bahsediyorsun?!! Bütün Fey erkeklerinin bu kadar aciz yazılması beni bitirdi. Hepsi aelinin ağzından çıkacak bi kelimeye bakıyorlar. Ekipçe başrol, ana karakter olsalar harika olacak bir takım Aelin ilahlaştırması yüzünden mahvoluyor. Bazı cümleler hatta paragraflar başka bölümü geçtim diğer sayfada tekrar ediyor. O kadar sıkıcıydıki. Fırtınalar imparatorluğunu elimden bırakamadan okurken son kitapta hayal kırıklığına uğradım. Çok sinirliyim bu son kitaba çok
Bu kitaba dair tek bir pişmanlığım yok.
Ayırdığım vakte, çevirdiğim her sayfaya sonuna kadar değdi. Çok uzun zamandır böylesine sürükleyici, böylesine iyi kurgulanmış bir kitap okuduğumu hatırlamıyorum. Yani tek bir kusur bile bulamıyorum ve açıkçası bulmak da istemiyorum.
Mükemmel bir yolculuktu. Savaş hiç durulmadı, mücadele hiç bitmedi. Planlar planları kovaladı, sırlar bir bir açığa çıktı ve farklı bakış açılarıyla birçok maceraya atıldık. Elide ve Lorcan ile sessiz bir huzur bulurken, Manon sayesinde içimde o tehlikeli hırs duygusu uyanırken ve Aelin'in kurnaz planları bir bir açığa çıkıp şaşkınlıktan ağzımı bir karış açık bırakırken bu kitaba ayırdığım tek bir saniyeden bile pişman olmadığımı anladım.
Son 100 sayfa hakkında konuşulacak çok şey var. Tek bir nezaketin bile aslında ne kadar kıymetli olaylar doğurabileceğini gördük ve bu noktada yapacağım tek şey yazara şapka çıkarmak olur.
Bu incelemeyi yazarken serinin yedinci kitabını yarıladım bile. Son kitaba bir an önce geçmek, bu kitapta yaşadığım macerayı belki ikiye, belki sekize katlamak istiyorum. Bu çok kıymetli maceranın ufacık da olsa bir parçası olmak gerçekten çok güzel.
2026 okuma listenizde şiddetle olmasını istediğim bir kitap.