Gelecek için umudunu (bununla uzlaşmaya ilişkin "yüzde bir şansını" kastediyordu) yitirmişti; yaşamının en güzel yirmi yedi gününü de yitirmişti (eğer onlar, kendisine göstermiş olduğum gibi, "gerçek" değil idiyseler, o zaman yaşamının en yüksek noktasının bu destekleyici
destekleyici anısını da yitirmiş oluyordu); ve aynı zamanda sekiz yıllık özveriyi de yitirmişti (eğer bir yanılsamayı korumuş idiyse, o zaman özverisi de anlamsız olmuştu.)