İlk kez 3 yıl önce okumuştum bu kitabı ve okuduğum ilk klasik kitaplardan biriydi. O kadar etkilenmiştim ki bir an önce ayrıntılarını unutup en baştan okumak istemiştim, bu zamana kısmetmiş. Fark ettim ki her okuduğumda farklı bir tat aldım ve altını çizdiğim satırlar farklılaştı. 3 yıl önce altını çizdiğim yer artık o kadar etkileyici gelmedi veya okurken bu cümleyi nasıl atlamışım, nasıl altını çizmemişim dediğim çok fazla yer oldu.
Negatif hiçbir yorum yapamayacağım, başından son cümlesine kadar tamamıyla beni etkileyen, iyi ki zamanımı ayırmışım dediğim bir kitap. İşlenen suçun aslında en kolayı olduğu, sonrasında yaşanan psikolojik baskının, çevrendekilere açıklamak istemenin ama bir türlü açıklayamamanın ve bunun üzerinde yarattığı duyguların çok daha zor olduğunu her kelimesiyle şahane anlatmış. Ana karakter Raskolnikov bir suçlu, ama içinde herkesin kendinden bir parça bulabileceği biri.
Raskolnikov'un yaşadıkları ve yaşattıklarıyla insan olmayı çok güzel anlatıyor Dostoyevski ve kitaba ayırdığınız her saniyeye sonuna kadar değiyor.
Dünyada açıkyüreklilikten zor ve övmeden kolay bir şey yoktur. Açıkyüreklilikte yüzde bir değerinde bile olsa, bir nota falsolu oldu mu, uyumsuzluk hemen fark edilir; övmede ise, baştan sona bütün notalar falsolu bile olsa, yine de kulağa hoş gelir, zevkle dinlenir.