-Öldüğümde mezarıma papatyalarla doldurur musun?
-Bunu yapamam milen!
-Neden?
-O gün bütün papatyalar solmuş olucak.
-Hadi ama Pedro senden tek birşey istiyorum.
-Kapat şu konuyu milen, düşüncesi bile kötü.
Yaşamı boyunca pek çok kez fark etmişti Veronika, tanıdığı bir sürü insan başkalarının başına gelen korkunç olaylardan sanki gerçekten üzgünmüş ve yardım etmek istiyorlarmış gibi söz ederlerdi, ama işin gerçeği,başkalarının acılarından zevk aldıklarıydı; çünkü böylece kendilerinin mutlu ve şanslı olduklarına inanabiliyorlardı."