Aslında sürekli olarak iki hâl arasında gidip geliyoruz: içimizdeki çocuk ve dönüştüğümüz yetişkin.
Korkularımız söz konusu olduğunda
baskın olan içimizdeki o küçük varlıktır, bütün sağduyumuzu kaybederiz. Yetiştin tarafımız onu mantıklı olmaya davet etmediği sürece negatif duygularına hapsolur."
Birini veya bir şeyi hayatımıza alırken, kendimiz için var ederken, aynı zamanda bir gün gelecek yokluğuna da yer açmış oluruz. Kayıp karşısındaki bütün kırılganlığımız buradan gelir.
Mutsuz olmak için harcadığın tek bir an sana geri gelmeyecek. Yaşamının ne zaman başladığını biliyorsun, ama ne zaman biteceğini bilmiyorsun. Yaşadığımız her saniye bize sunulmuş bir hediyedir ve onu ziyan etmememiz gerekir. Mutluluk şimdiki zamanda yaşanır.