elif
@elifaysebilge
bir yolunu bulmaya çalışan biri
Şu anda okuduğu kitap
Fakat yapmacık hali onu o kadar heyecanlandırdı ki, az kalsın bir an için kendi kendine inanarak gerçekten ağlayacaktı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bir gün ona, “Filancadan bu kadar nefret etmenizin anısı ne?” diye sormuşlar; o da şeytanca bir arsızlıkla, “Söyleyeyim, demişti; bu zatın bana hiçbir kötülüğü yoktu. Ama ben ona bir kere pek hayasızca, adice bir şey yaptım ve o saat ondan nefret etmeye başladım.”
Bu çeşit adamlar en korkunç sınıftır. Hakkımızdaki yargıyı sen ol da verme bakalım! Herif hem alçaklık ettiğinin farkında, hemde bundan geri durmuyor
Gelgelelim, kimseyle aynı odada iki gün bile geçiremem; bunu deneyimlerimden biliyorum. Bana yaklaşan kimse kişiliğimi eziyor, özgürlüğümü sınırlıyor gibi geliyor bana. Yirmi dört saat içinde en iyi insandan nefret edebilirim. Birinden, sofrada yemeği ağır yediği için, öbüründen, nezlesi var, durmadan burnunu temizliyor diye… İnsanlarla ilişkiye girer girmez onlara düşman kesiliyorum.
Bazen, gözlerimi kapayıp, herkes inanıyor ama bu inanç nasıl doğdu, diye düşünüyorum. Bazıları, inancın güya korkunç birtakım doğa gösterilerinin verdiği ürküntüden doğduğunu, aslında inanacak bir şey olmadığını ileri sürüyor. Kendi kendime düşünüyorum: Ömrüm boyunca inanarak yaşadım, ya ölünce hiçbir şey bulamazsam; bir yazarın dediği gibi, “ Sadece mezarımda dulavratotları biterse…” Korkunç değil mi?