Elif
@elifbusragulnar
O mahiler ki derya içredir deryayı bilmezler.
Reklam
Ömründe bir köşe daha dönmüş gibi. Köşeleri o hiç sevmez. Dönerken insan asıl kendisini arkada bırakır, köşenin bu tarafında başka bir insan oluverir. Fakat arkada bıraktığı “kendisi” de peşini bırakmaz. Her köşe döndükçe bir yeni benlik...
Meyhaneler sakini ol; iç, mihrabları yak, Kâbe’yi ateşe ver. Fakat ey insan, kendi cinsini incitme!
Niçin kalbinin eşiğinde senelerce inledim? Niçin ben kalbinin kapısına geldiğim ilk gün bana: “O kalp değil bir cümle-i asabiyedir” demedin?
Ah insana duyacağı, isteyeceği bir şekilde gelmeyen hıyanetkâr saadet! Benimki işkenceli bir saadet. Hemen gözlerimi açacağım diye korktuğum birer sabah rüyası. Bir şey söyleme bana. Biliyorum, fakat artık ben, ben değilim!
Reklam