Dalgaların hep birlikte oynadıkları oyunu, birbirlerini kovalayıp itmelerini, birinin ötekinin sırtından atlamasını, sonra coşku içinde usulca cumbuldayıp köpürerek kaçışmalarını, sonra yeniden ve yeniden şekillenmelerini gözünü kırpmadan izliyordu; bu mutlu oyunda bir neşenin olduğunu seziyordu, onun yaşamın uzağındaki daracık yoksullar mahallesinin paslı gölgelerinde düşlemeyi bile cesaret edemeyeceği bir neşeydi bu.
En acıklı değişim, yüksekteyken, iyiden kötüye olanıdır,
Kötü durumdakiler içinse her değişim iyiye doğrudur.
Onun için selam sana, kollarıma alıp göğsüme bastığım hava!