Elif Duygu
@elifduyguk
Kitabı inatla bitirmek istiyorum.Dolu bir kitap olduğunu düşünüyorum..Ama ne yazdığını anlayabilmek için 2-3 kez aynı şeyi tekrar tekrar okuyorum. Cümlelerin uzunluğu mu,çeviri kaynaklı mı bilemiyorum ancak cümleler o kadar dolambaçlı bir şekilde yazılmış ki. Kitabın içine giremiyorum bir türlü. Noktalı virgülden itibaren yeniden okuyorum sonra sondan başa yeniden okuyorum :))
Özetle ana mevzudan kopuyorum. İçeriğini beğendiğim ama okuması benim için çokta keyifli olmayan hatta zorlayan bir kitap..Bakalım bitirebilecek miyim )
Elif Duygu
Ayy ayni fikirdeyim veee ben gibi var midir acaba diye geldim bakim dedim... dolu bir kitap ancak bu kadar bunaltabilir iki gundur elime alasim gelmiyor kitabi...
Reklam
Kitabi elime aldigim gune uzuldum ne birakmak icimden geldi kitaplar yarim birakilmaz dusuncesiyle ne de kitabi devam ettirebildim en son artik yeter yaaa diye diye kitabi atlayarak okudum itiraf ediyorum :)
Dilara T. isimli okura yanıt verildi
Elif Duygu
Merhaba 👋🏼
Aslinda ben bogurtlen kisini heves ve heyecanla okumustum ama BU KitaptA kahramanin basina gelen seyler bana pek mantikli gelmeyip muhabbetin cok uzadigini dusundum 😀
Tamamen kisisel fikrim bu
Belki de okumak icin dogru bi zaman degildi
Ay belki de ask olan her sey bana inandirici gelmiyor ondandir bin turlu sebep😂
Zordu bir insanı karşına alıp onu dinlemek, hissetmek ve en önemlisi anlamak. Hele ki bu insan hayatın her türlü sillesini yemişse, her çeşit acıdan bir bir sınandıysa, hep uçurumların etrafında dönüp durduysa...
Esasında kitabı okuduktan sonra öğrendim gerçek bir hayattan kesit olduğunu. Psikiyatr Gülseren Hanım'ın titizlikle ele aldığı bu eser, onun hayatında büyük bir oranda yer edinmiş hastası Kenan Bey üzerine yazılmıştır. Kenan Bey'in Sevgili Sürtüğü Fadi'nin ve eşi Handan Hanımın hayatlarına dair olayları bir psikiyatr eşliğinde okuyoruz, öğreniyoruz. Kimi zaman Kenan kimi zaman Fadi kimi zamansa bir hakem oluyoruz Handanla. Eserin ilk başlarında olmaz bu roman dedim, pek okunacak gibi görülmüyor dedim fakat Kenan ve Fadi'nin kişilikleri yerine oturunca okuyucu olarak da bazı şeyler benim kafama dank etti birdenbire. Aslında hayat hiç de göründüğümüz gibi değilmiş, sağ gösterirken sol vurabiliyormuş. ''Kral Kaybederse'', biz de kaybedebiliyormuşuz.
İnsan... Ne kadar aciz, ne kadar çaresiz... Dünyaları edinse de doymayan bir vücut, istekleri hiç bitmeyen bir nefis... Gelin yakından tanıyalım şu kahramanlarımızı, bizi bizden alan aynı zamanda bizi birer Kenan birer Fadi yapan kahramanları... Bir yanda parası, şan ve şöhreti, bunun yanında da yakışıklılığı ile kadınların başını döndüren bir işadamı Kenan Bey; bir yandaysa köyün topraklı yollarından gelmiş, babasından çekmediği eziyet kalmamış, gönlünü Kenan'a kaptıran Fadi. Gelin bir kişiyi daha tanıyalım ki o da, ağırbaşlılığıyla kocasına her zaman hizmetini esirgemeyen pırlanta kalpli Handan Hanım. Ve onları yazarın da dediği gibi motif motif işleyen kaderleri, alın yazgıları... Çarpılıyoruz bu romanla, esir kaldığımız kafeslerden, çürümüş mağaralarımızdan çıkıyoruz. Bir yandan Gülseren Hanım çarpıyor bir
Elif Duygu
Bir kitap bu kadar guzel anlatilabilirdi. Suan 100 kusurlerdeyim ve sona dogru neler yasayacagimi daha da merak etmeye basladim fadiye en basinda kizarken handana ne kadar yuzsuz kadin hala evli kaliyor derken cicekcideki kadinin sonunu merak ederken kendimi burda buldum
Velhasil kelam Allah herkesi iyilerle karsilastirsin 😂