“insanın kendi kendisini suçlamasının keyif veren bir yanı vardır. Kendi kendimizi suçladığımız zaman başka birinin bizi suçlamaya hakkı kalmadığını düşünürüz.”
Hayat, başkalarının hatalarını yüklenemeyecek kadar kısaydı. Herkes kendi hayatına yaşıyor ve bu hayatı yaşamanın bedelini ödüyordu. Acı olansa, insanın çoğu zaman tek bir hata için çok fazla bedel ödemek zorunda kalmasıydı. Aslında bakılırsa, insan tek bir hata için sürekli bedel ödeyip duruyordu. Kader, insanla alışverişinde alacak defterini hiçbir zaman kapatmıyordu.