Öyle ya,ne olur ne olmaz;bir gün birileri gelip tutkularımızı sorabilir ona;ve tutkularımız bizim kulplarımızdır ne de olsa,en kolay ve en çabuk onlarla ele geçiriliriz.
...Gerçekliğimi bir başına doğrulayacak ölçüde anlaşılmaz bir sıkıntıya kapılmıştım ve kendimle kendim arasında uzanan o katedilmez boşlukta yapayalnızdım.
Ama,ne zaman doğduğumuz sorulduğunda hep anamızın bacakları arasından çıktığımız tarihi belirtmemize rağmen,artık insanları analardan çok yaşamın doğurduğunu biliyorum.
İnsan her an bir kavşaktaydı;gördüğü,dokunduğu,yaşadığı,yaşayamadığı ne varsa onlara yaslanarak ya o yolu seçecekti,ya da ötekini.Tabii,bu seçim yalnızca belirlenen yolun gidiş yönünü göstermiyor,aynı zamanda ileride,yönlerin düğümleneceği başka kavşakların kaderini de çiziyordu.