Kimi şeyler doğma telaşında, kimileriyse ölme telaşında.
Doğmakta olanların bir parçası şimdiden ölmeye başladı ya da çoktan öldü bile.
Ama bu sonsuz akış ve dönüşüm dünyayı sürekli yeniler, tıpkı hiç durmadan akıp giden zaman ırmağının sonsuzluğu yenilemesi gibi.
Hiçbir şeyin tutunamadığı bu ırmakta hızla akıp giden şeylerin hangisine değer verebilir insan?
Uçarken görüp gönül verdiği bir serçenin, ona sevdalanır sevdalanmaz kanat çırparak gözden yitip gitmesi gibi.
Burnunun dibinde hep daha fazlası, daha iyisi var ve sen buraya hapsolup kalmışsın… Uzansan tutabileceğin kadar yakınında sanıyorsun ama tutamıyorsun işte çünkü aslında hepsi çok uzakta.