Ebeveynliği ‘bismillah’ üzerine inşa etmemek, çocuk terbiyesini kendinden bilerek şeytanın kibir tohumlarına yenik düşmesine sebep olur. “Onu ben doğurdum, ben büyüttüm, ben eğittim.” cümleleriyle kalbin kıblesini ters tarafa yöneltir.
“Yaratılan her detayın hareket halinde olması, değişmesi,dönüşmesi yaşanan ne varsa nihayetinde bir gün geçeceğinin ve hiçbir zorluğun sonsuza dek sürmeyeceğinin işareti gibiydi.”
“Sana böyle hissetme ve üzülme diyemem. Şu an sana üzülme demek; ‘boş bir tarlanın ortasındasın, yağmur yağıyor ama sen sakın ıslanma.’ demek gibi bir şey…”