Elifnaz
@elifki
Benim dilim çiçek dermek üzere eğilip kalkan bir gövdenin yumuşaklığına, dalgalanışına ulaşmalı.
84 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kitabın bendeki yeri oldukça kıymetli sanırım hediye olması bu durumu daha da hoş kılıyor...
Zarif şiirlerin derlendiği ince bir seçki, okuması da keyifli
Ayrıca bırakılan boş alanlar da not almayı kolaylaştırdığından; şiirseverlerden tam puan alıyor :)
okuyunuz, okutturunuz sevdiklerinize hediye ediniz efendim ;)
Reklam
Aşkın Celladı
Kitabın ismi ilgimi çekmişti bir tevafuk üzerine. Butimar. Araştırdıktan sonra merak ettim ve hemen sipariş ettim. Açıkçası konusu ve arka kapaktaki anlatımıyla ilgimi çekeceğe benziyordu ancak Nazan Bekiroğlu- Nar Ağacı, Halil İbrahim İzgi- Cüda kitapları esintisinde böyle bir tat duyumsamayı beklemiyordum. Eski bir dostla karşılaşmış, uzun zamandır yapmayı istediğim bir şeyden ümit kesmişken yapabilecek fırsatı bulmuş, unuttuğum ve hatırlayamadığım bir gerçeği anımsamış gibi hissettirdi bana bu eser. Aşina olduğunuz bir yüz gibi...
Betimlemeler; hayal dünyanızda kendinize göre biçimlendirme yapmanız için oldukça güzel bir şekilde resmedilmiş, anlatış tarzı ise sıkılmadan devam edeceğiniz merak unsurlarıyla bezenmiş. Kitapta iç içe geçmiş belli belirsiz hayatlar, Hrıstiyanlık-Müslümanlık inançlarına dair motifler ve hasretle dolu bir aşk hikayesi var.
Pers mitolojisinde ve İran edebiyatında önemli bir yere sahip olan Butimar; denize aşık olan fakat denizin suyu olur ya bir gün kurur da biter diye ondan hiç içemeyen ve denizi seyrederken ömrü geçip susuzluktan -yani aşkına olan imkansızlığından- ölen bir kuş imgesi.
Butimar'a şaşırakalıyorsunuz değil mi?
Nasıl olur da şifası yanı başındayken ölümü böylesine kolayca karşılayabilir?
Nasıl olur da gözleri kendinden geçecek kadar aşka böylesine teslim olabilir?
Acaba biz insan olarak hangi alanlarda tam da Butimar gibi davranıyoruz?
Hangi imkansızlıkları kendimize şiar ediniyor, hangi helalleri kendimize haram kılıyor ve kendimize hayatı zindan ediyoruz?
Ya da bunu normalize ettikten sonra hangi kılıflara, biçimlere sokarak rahatlatıyoruz kendimizi?
İşte bu sorular insana, hayatına, yaşam çizgisine özgü sorular.
Belki de Butimar ve ölüm iki yakın arkadaştı onları ayırmaksa asıl katliamdı.
Ne demişler en nihayetinde
Merhaba kıymetli okur, öncelikle buraya ve bu kitaba geldiysen sözcüklere, anlamlarına ve kendi değer dünyana kıymet verdiğini düşünüyorum. Çünkü İhsan Fazlıoğlu, tam da kitabının adına yaraşır bir tavırda bilinç ile işlemiş her bir satırını.
Doğru olduğunu düşündüğümüz ama içleri boşaltılmış nice kavram, alışılagelmiş nice olay ve durumun aslında öyle olmadığını son derece güzel veriyor bize sayfalar
Ve okuru için tüm bu kalıp yargıları yıkıp kendini ve içinde bulunduğu toplumu düşünmeye davet eden bir serüven sunuyor. Açıkçası 'uyumadan şöyle bir şeyler okuyayım ya' diyerek rahat bir zihinle değil de kalem elde, zihin fırtınalı ve düşünmeye açıkken -açken- çok daha iyi bir katık olabilir. Benim Üniversite 2'nin yazında okuduğum ve bir grup ile tahlilini yaptığım bu saygıdeğer başucu kitabı da birçok değeri ve aydınlatılmış kavramı ile ömrümün kalan kısımlarında da bana ışık tutmaya devam edecek inşallah...
İnsanla, insanın duygu ve durumlarıyla ilgili vurucu tespitleri vardı. Bölümler başlık başlık ve güzelce sınıflandırıldığı için okuyucuyu da sıkmadan ilerletiyordu. Altını çizdiğim, kendime yol haritası edindiğim ve istifade ettiğim bir kitap oldu.
Eninde sonunda insanın ne kadar küçük ve aciz olduğunu hatırladığım, küçücük bir umut ışığı veya mutluluk kırıntısı karşısındaysa fevkalade bahtiyar bir varlığa dönüştüğünü gördüğüm bir yolculuktu benim için.
Okunur, okutulur tavsiye edilir efendim…
SEN ÖYLE OLMASAN, BEN BÖYLE OLMAZDIM...
Kitabı okurken kulağınızda sevdalinkalar çalıyor, her yeni tarihi devirde yazar nereye çağırırsa oraya gidip, sokaklarda geziniyorsunuz.
Üslup, konu o kadar müthiş ki uzun zamandır bir kitaptan bu kadar güzel bir iklimle faydalanmamıştım.
Hem devam ettirmek hem de bitirmemek istedim.
Herkes içinde çok farklı hikayeler barındırır oysaki diyerek Cüdanın hayat hikayesine konuk olduk.
Her hayal gerçek olmaz ama her güzel şeyler de hep hayalle başlar diyerek dedelerinin izini sürdük tarih sayfalarında...
Nasihatler dinledik bu uzun yolculuk boyunca:
"Dünya artık daha hızlı dönüyor ve bu hızın akibeti meçhul. Aklınızla düşünün ve yüreğinizle inanın."
Bizi nereye götüreceğini bilmeyen izlerin peşindeydik, çünkü bizi nereye götüreceğini bilsek o izlerin peşinde olmazdık.
"İnsanın geçmişiyle köprüleri olmalı yoksa yolunu kaybeder" cümlesini yanımızda azık edindik ve bu tatlı ama bir o kadar da hüzünlü hikayeye yoldaş olduk.
Seni çok sevdim CÜDA bitirilmiş bir kitap olabilirsin ama:
"Tamamlanan her hikaye, bir ayrılığı barındırır içinde"
Okunur, okutulur tavsiye edilir efendim:))
Reklam