Dünyada bundan büyük bir saadet olur mu? Böyle en felaketli günümde beni en mesut insan olduğuma inandıran bu hislere
fena, çirkin şeyler diyebilir miyim? Herkes ne diyecek?.. Fakat bu ana kadar herkesten ne gördüm ki.. Bana en yakın olanlar dahil olmak üzere, bu herkes dedikleri şey beni üzmekten, hayatımı manasız bir hale sokmaktan başka ne yaptı? Bu yaşıma kadar en iyi zamanlarım tam manasıyla yalnız kalabildiğim
günler olmuştu.
Ben hayata bağlanmak için ona muhtacım, o idare edilmek için bana muhtaç.. Ben onu görmeden evvel hayatın manasını bilmiyordum, bulamamıştım. Şimdi görüyorum ki, o da bensiz yaşayamayacak..
“Asıl dünyada muhabbetin ne olduğunu bilmeyenlere , o yüce hissi takdir edemeyenlere, kalplerinde mukaddes , aziz bir hayal taşımayanlara acımalısınız… Dünyada sevmek, sevilmek kadar bahtiyarlık var mı zannedersiniz?”