Elif Unsal
@elifunn
4 okur puanı
Ağustos 2021 tarihinde katıldı
“Tabiat,dedi,göğsüne her düşen tohuma hayat hakkı vermez”
“...bilinen şuydu ki,bu hal yüzyıllardan beri hep böyle olagelmişti.Köyler hep böyle boşalmıştı.Kanlar,birtakım sonu gelmeyen yollarda ve bilinmeyen birtakım şeyler için hep böyle çağlayıp coşmuştu.Bu bizim milletimizin kaderi idi.Bugün bu yolculukta da o kaderin yenilmez ve hükmolunmaz kanunu hakimdi.Bıgün de bu tüysüz delikanlılarla,şu ayaklarından henüz dünkü harplerin tozları silinmemiş insanlar,birtakım bilinmeyen istikametlere dağılacak ve belki oralarda kaybolacaklardı.”
“Şu Osmanlı Afrikası,belki hiçbir zaman bizim olmamıştı.Şu Osmanlı Avrupası,belki çoktan beri artık bizim sayılamazdı.Girit Şarki Rumeli,Tuna eyaletleri olan Bosna Hersek,demek ki çoktan bizim için artık tarihe karışmıştı.
Ya Asya Türkiyesi? Fakat onun üstünde de;Türk,Arap,Kürt,Ermeni gibi ayrılıklar yok muydu?Bütün şu Arabistan’a biz,nasıl “bizim!”diyebilirdik ki,oralarda,yüzyıllardan beri israf edilen kanımızdan başka bizim olan hiçbir şey yoktu.Ya Anadolu?...Devletin bütün toprakları içinde belki tek temel olan,fakat bu devleti idare edenlerin hiç bilmedikleri,hiç benimsemedikleri bir yer varsa,o da Anadolu’ydu.”
“Bu yıkılış,artık,sadece bir devletin mağlubiyeti değildi.Mesnetsiz bir hayalin sona erişiydi.Bir ruhun bir zihniyetin tamamen çöküşüydü.Bir masal,bir imparatorluk masalı sona eriyordu.Meğer bizim saltanat zannettiğimiz şey,sadece bir gaflet uykusuymuş.Bir devlet ve bir zihniyet olarak imparatorluk,daha Cihan Harbinden önce ve Balkan yenilgisiyle zaten sona ermiş oluyordu...”