Elif Unsal
@elifunn
4 okur puanı
Ağustos 2021 tarihinde katıldı
“Değirmenoluk köyü bir nokta gibi kalmıştı gözünde.O kocaman Abdi Ağa,karınca gibi kalmıştı gözünde.Belki ilk olarak doğru dürüst düşünüyordu.Aşk ile şevk ile düşünüyordu.Kin duyuyordu artık.Kendi gözünde kendisi büyütmüştü.Kendini de insan saymaya başladı.Yatakta bir taraftan bir tarafa dönerken söylendi.“Abdi Ağa da insan,biz de...”
“Mapushaneye ilk giren insan şaşırmıştır.Dünyadan apayrı düşmüş gibi olur.Sanki başka bir dünyadadır.Uçsuz bucaksız bir ormanda kaybolmuştur.Ondan da beter.Topraktan evden barktan,sevgiliden,her şeyden bütün bağlarını koparmışçasına uzaktır.Bir derin ıpıssız boşlukta döner.Sonra başka bir hali daha vardır yeni mahpusun,taşı toprağı,duvarı,o azıcık görünen gökyüzünü kapıyı,demir parlaklıklı pencereleri bile düşman sayar kendisine.Hele bir de parası yoksa,bir köşede boynu bükük kalakalır.”
“Toprağına göre yetişir,büyür,gelişir.
Kıraç toprakta büyüdü.
Binbir bela ...Boy atamadı.”