Vazgeçtim bu dünyadan tek ölüm paklar beni,
Değmez yangın yeri,avuç açmaya değmez.
Değil mi ki çiğnenmiş inancın en seçkini
Değil mi ki yoksullar mutluluktan habersiz,
Değil mi ki ayaklar altında insan onuru,
O kız oğlan kız erdem dağlara kaldırılmış,
Ezilmiş,hor görülmüş el emeği,göz nuru,
Ödlekler geçmiş başa,derken mertlik bozulmuş,
Değil mi korkudan dili bağlı sanatın,
Değil mi ki çılgınlık sahip çıkmış düzene,
Doğruya doğru derken eğriye çıkmış adın,
Değil mi ki kötüler kadı olmuş Yemen’e,
Vazgeçtim bu dünyadan,dünyamdan geçtim ama,
Seni yalnız komak var,o koyuyor adama.
Bir tiyatro sahnesidir şu koskoca yeryüzü,
Turnelerde kadın erkek herkes bir oyuncu,
Her oyunun yeterlidir giriş çıkış kapısı.
Yaşadıkça türlü türlü rolleri var insanın.