elif
@elifyld
istanbul
18 Kasım
201 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
"Son bir şey soracağım," dedi Harry. "Gerçek mi bu? Yoksa hepsi benim kafamın içinde mi olup bitiyor?" Dumbledore ona gülümsedi ve parlak sis yeniden inerek onu örterken, sesi Harry'nin kulaklarına net ve güçlü bir şekilde ulaştı.
"Elbette kafanın içinde olup bitiyor, Harry, ama bu niçin gerçek olmadığı anlamına gelsin ki?"
Reklam
"Ölülere acıma Harry. Yaşayanlara acı, her şeyden çok da, sevgisiz yaşayanlara."
"Tuhaf bir şey bu Harry, ama belki de iktidara en uygun olanlar, onu hiçbir zaman elde etmeye çalışmamış olanlardır."
"Benimle kalacak mısınız?"
"Sonuna kadar," dedi James.
"Sonra onu mahveden korkunç bir feryat duydu, ne alevin ne de lanetin sebep olabileceği türden bir acıyı ifade eden bir feryat. O gün hiç korkmadığı kadar korkarak, sallana sallana ayağa kalktı.
Hermione de enkazın içinde ayağa kalkmaya çalışıyordu ve üç tane kızıl saçlı adam yerde, duvarın yıkıldığı noktada bir arada duruyordu. Harry Hermione'nin elini tuttu ve beraberce taşların ve tahtaların üstünden tökezleye tökezleye ilerlediler.
"Hayır - hayır - hayır!" diye bağırıyordu biri. "Hayır! Fred! Hayır!"
Ve Percy kardeşini tutmuş sarsıyordu, Ron onların yanında diz çökmüştü; Fred'in gözleri ise görmeksizin bakıyordu, son gülüşünün hayaleti hala yüzünde görülebiliyordu."
Reklam