elif
@elifyld
istanbul
18 Kasım
201 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Okuduğum ilk Agatha Christie romanı olan On Küçük Zenci'yi o kadar beğendim ki yazarın diğer kitaplarını da en kısa sürede okuyacağım. Bir cinayeti işlemiş, neden olmuş ya da cinayete karışmış "on" kişinin farklı nedenler ile bir adaya davet edildikten sonra, eski bir tekerlemeye bağlı kalınarak teker teker öldürülmesini okuyoruz. Karakterlerin yaşamış olduğu olaylar sonucu gelişen cinayetlerin (katilin deyimiyle "günahların") tek tek aydınlanması, bu sırada da adada ardı ardına işlenen cinayetler ile gerilimin artması ve katilin aralarından biri olduğunu anlayan karakterlerin birbirlerine olan şüpheleri ve sorgulamaları birleşince heyecanla okuduğum bir kitap oldu ve sonu da beni oldukça tatmin etti. 1945 yapımı olan bir film uyarlaması da varmış, kitap kadar başarılı olmuş mudur emin değilim ama kafamda betimlediğim adayı ve karakterleri nasıl sinemaya aktardıklarını görmek için onu da izleyeceğim.
Zümrüdüanka Yoldaşlığı'nın serinin en kalın kitabı olmasının yanı sıra aynı zamanda yavaş yavaş karanlıklaşan evrenin dönüm noktası olduğunu düşünüyorum. Dördüncü kitabın sonunda ilk defa 'iyi' taraftan, tanıdığımız ve sevdiğimiz biri olan Cedric Diggory'nin ölümüyle bu yola girilmişken, bu kitapta artık en önemli karakterlerden biri olan ve Harry'nin hayatındaki en önemli insanlardan biri olan Sirius'un ölümüyle Harry Potter serisi artık o bildiğimiz çocuksu macera kitaplarından çıkıyor ve iyice derinleşiyor. Sirius'un ölümü seri boyunca kitaplarda da filmlerde de beni en çok üzen ölüm :(
Bunun yanı sıra artık karakterler büyüdüğü ve ergenliğe girdikleri için olaylara verilen tepkiler, anlatım dili de değişiyor.
Bu kitapta çok sevdiğim şey ise Zümrüdüanka Yoldaşlığı sayesinde yetişkin büyücüleri ve Dumbledore'un Ordusu sayesinde Hogwarts'da okuyan diğer bina öğrencilerini daha iyi tanımak (özellikle de Luna'yı).
Benim için Zümrüdüanka Yoldaşlığı, Azkaban Tutsağı ve Ateş Kadehi'nden sonra üçüncü favorim olsa da karakterlerin derinleşmesi açısından seri için taşıdığı önem çok açık. Bu kitapta keşke daha çok tanısak ve görseydik dediğim kişi ise Charlie Weasley :(
Harry Potter benim için çocukluğumda da, gençliğimde de, ilerideki yetişkinliğinimde de hep özel kalacak. Okuma alışkanlığımı borçlu olduğum ve her zaman en çok seveceğim seri olarak kitaplarını ve filmlerini tekrar tekrar okumaktan ve izlemekten çok zevk alıyorum, asla sıkılmadan her seferinde daha çok severek yapıyorum bunu. Kış ve özellikle aralık ayı da her zaman Hogwarts ve Harry Potter evreniyle en çok bağdaştırdığım ay olduğu için her senenin bu döneminde bu seriyi baştan okumak benim için çok keyif verici.
Sabahattin Ali'nin nişanlısı ve sonrasında eşi olan Aliye Hanım ve küçük kızı Filiz'e yazdığı mektuplardan oluşan Canım Aliye, Ruhum Filiz beni çok etkiledi. Kitabın başlarında iki nişanlı arasındaki aşkı, sevgiyi, kavuşma arzusunu okurken zamanın geçmesi ve hayatın getirdikleriyle Sabahattin Ali'yi kaygı dolu bir eş, kızının sağlığı için endişelenen ve her mektubunda onu ne kadar sevdiğini ve özlediğini içten bir şekilde ifade eden baba olarak görüyoruz. Ne olursa olsun en karanlık ve zor günlerinde bile eşini, kızını hiç ihmal etmiyor ve her fırsatta onlara mektup gönderiyor, onların hayatlarına olabildiğince sıkıntısız devam etmesi için çabalıyor. Koşullar her ne olursa olsun sevginin tüm karanlıklardan güçlü olduğunu çok iyi anlıyoruz.
İmkansızın Şarkısı, okuduğum ilk Haruki Murakami kitabı. Gerçekten de bugüne kadar okuduğum kitaplardan daha farklı, açık ve sade bir anlatımdı. İlk okumaya başladığımda hikaye beni çekmedi, birkaç gün boyunca elime aldığımda 10-20 sayfa okuyup bıraktım ama daha sonra hikaye ve karakterler derinleştikçe elimden bırakamadım. Bir üniversite öğrencisinin günlük yaşamı, aşk, acı, ölüm ve cinsellikle tanışması gayet güzel bir şekilde aktarılmış. Beni en çok etkileyen; "Hayat bir çikolata kutusuna benzer. Bilirsin işte, çikolata kutularının içinde her tür çikolata olur; bazılarını seversin, bazılarından hoşlanmazsın. İlk önce sevdiklerini yersin ve geriye pek de sevmediklerin kalır sadece. Ben acı veren şeyler yaşadığımda hep böyle düşünürüm işte. Şimdi bunu atlatırsam, her şey yoluna girecek." kısmı oldu. Yazarın diğer kitaplarını okumayı dört gözle bekliyorum.
