“O esrarlı yangına bu can nasıl dayandı?
Sahile vurdu kalbim, su yandı, kum da yandı
…
Böylesi bir yangını görmedi Nemrut bile.
Kaktüsün gölgesinde nazlı âhım da yandı.
Âhımdır zannederdim en belalı kıvılcım,
Kirpiğine dokunan kanlı âhım da yandı”
"Şüphesiz şeytanın insanın gözüne süreceği sürmesi, ağzına çalacağı tatlısı ve burnuna çektireceği kokusu vardır. Onun sürmesi uyku, tatlısı yalan, kokusu gazaptır."