Ve Therese bu yaptıklarının doğru olup olmadığını sormak zorunda değildi, bunu ona kimse söyleyemezdi; çünkü bu asla daha doğru ya da daha kusursuz olamazdı.
O sırada binlerce anı ve an, sözcükler, ilk hayatım deyişi, Carol’ın onunla mağazada ikinci karşılaşması, Carol’ın yüzünün, sesinin, öfke ve kahkahalarının binlerce anısı bir kuyrukluyıldız gibi geçiverdi beyninden.
Yine seni seviyorum demek istedi, sonra boynunda, omuzlarında gezinen Carol’ın dudaklarından dağılan haz dalgaları birden bütün vücuduna yayılınca bütün sözcükler siliniverdi.
Şafak söküyordu. Carol’ın parmakları Therese’in saçlarını gerdi, Carol onu dudağından öptü ve Therese dün gece Carol’ın kolunu onun boynuna attığı anın devamını yaşıyorlarmış gibi yeniden hazla titredi.