"Ne yapıyorsun öyle, sahi adın ne senin renkli saçlı kız?"
Gülümsedim, ilk defa adımı soruyordu. "Bir ağacın altında oturmuş ayaklarımı sallıyorum, yetiştirdiğim hayal meyvelerine uzanıyorum, onları melek kanatlarına konduruyorum, onlar uçarken kimsesiz çocuklara, arkalarından parmaklarım ağrıyana kadar el sallıyorum. "
"Adını söylemedin."
"𝘉𝘶𝘨𝘶n 𝘢𝘥ı𝘮ı 𝘴𝘦𝘯 𝘬𝘰𝘺"
Çok düşünmedi.
"Okyanus olsun bugün," dedi.
"Gözlerin gibi," dedim.
"Saçların gibi," dedi.