insanlar nasıl bu kadar değişebilir? onlara duyduğumuz sevgiden dolayı mı kötü özelliklerini göremiyoruz yoksa onlar hep o kötü özelliklere sahip de biz onları öyle mi kabul ediyoruz? anlaşılmak neden bu kadar zor ve yalnızlık nasıl bu kadar kolay? aylarca, yıllarca emek verip kurduğumuz bağlar nasıl bu kadar hızlı kopabilir ve bizi bu kadar ıssız bir yere sürüklüyebilir? insan insana bunu neden ve nasıl yapar? beynimde yankılanan cümleler nasıl ve ne zaman durulur? bir şeyleri yoluna koymaya çalıştıkça neden her sey bu kadar batar? bu büyümek mi yoksa hayatın ta kendisi mi?
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Içine kasvet çöktüğü, acılar içinde kıvrandığı zamanlar da olurdu; sağa sola döner, yüzükoyun yatardı. Bazen bu acılar büsbütün artar, içini fenalık basardı. O zaman yataktan kalkar, diz çöküp, masum ve coşkun bir ruhla dua eder, içindeki fırtınanın geçmesi için Tanrıya yalvarırdı. Kendini Tanrıya emanet ettikten sonra içindeki fırtına yatışır ve artık her şeyi oluruna bırakırdı.
Kaç kez, kaç kez batan güneşin ardından böyle bakakalmıştı.
Sayfa 79