Elif
@eliyld
Zayıf düştüğümü hissedersen hatırlat bana: ‘Güneşi uyandıralım.’
“Yırtık kaplı o mavi kitabı okurken kendimi nekadar iyi hissetimi azda olsa hatırlıyorum. Sonra gözlerimi kapatınca kitabı yırtan adamı görür gibi oluyorum ve o adam bana benziyo ama benden farklı gibi ve benim gibi konuşmuyo ama ben onun ben oldunu sanmıyorum çünkü sanki onu bi pencereden görüyo gibiyim.”
“Deneyden dolayı pişmanlık duymuyorum.”
“Ben de, ama sen eskiden sahip olduğun bir şeyi kaybettin. Senin bir gülümsemen vardı…”
“Boş ve anlamsız bir gülümseme…”
“Hayır, sıcacık, gerçek bir gülümseme, çünkü sen insanların seni sevmesini istiyordun.”
“Ve onlar hep benimle dalga geçtiler, bana hep güldüler.”