Her birimiz benzer gözlemleri kendi üzerimizde yaptığımızfa şu acı verici sonuca ulaşırız:Duygularımıza karşı doğrudan hiçbir şey yapamayız...
İşte köşeye sıkışmış görünüyoruz. Kendinin efendisi olma uğraşının imkansızlığı açıkça görülüyor. Kitabın aldatıcı bir ismi var. Kendini eğitmek bir hayalden ibaret. Çünkü bir taraftan düşüncemin üzerinde bir gücüm yok, tamam, gerekirciliğin akıllıca kullanımı beni özgürleştiriyor ve fikirlerin çağrışımı yasasıyla oynamamı sağlıyor, fakat fikir hem güçsüz hemde mücadeleye girmek zorunda kaldığımız hoyrat güçler karşısında gülünç bir güce sahip.