Biz insanlığın toprak durağından geçtik, su durağından geçtik, şimdi de ateş durağından geçiyoruz.
Tasavvuftaki fenafillaha işaret, benliğin yanışı, yok oluşu. Tanrı'da yokoluş.Ama sonunda Tanrı'yla varoluş. ( Bekabillah)
Yıldızların gözdesi olanlar övünsünler
İkballe, iktidarla, alımlı unvanlarla;
Kader vermediyse de bana böyle bir zafer
Mutluyum en saydığım beklenmedik şanlarla.
Isı veren soylu Güneş
Aynı eliyle bizi koruyan gölgeyi de dağıtır
Güneş Bayramı için salkımları ve bedenleri olgunlaştırır
Sonra kutlayalım diye çekilir
Güneş fanilere özgü aşırılıklarımıza deliliklerimize gözlerini kapatır
Ve ertesi gün her zamanki iyiliğiyle, cömertliğiyle çıkagelir
Bizden minnet ve itaat bekler sadece
Doğarken soyludur Güneşimiz
Soyludur batarken de...
Sayfa 234 - Mani'ye ithafen ölüm döşeğinde söylenen son sözler·Kitabı okudu
"Gözlerini son kez kapar kapamaz, kendiliğinden tekrar açılacaklar. Ve ilk ânın kuşkuyla dolacak. İnancın ne olursa olsun. En katı dindarlarda bile kuşkunun izi vardır;en kötü inançsızlıkta ise itiraf edilmemiş bir umut yaşar. Öbür dünyaya karşı, insanlar sadece rollerini oynar, ortak inançları bedenlerdeki yorgunlukta yazılıdır. "
"Şimdi anlıyorum ki, insanlara her ne kadar hayatta kalmalarının sebebi kendi çabalarıymış gibi gözükse de hakikatte onları yaşatan sadece sevgidir. Kim yüreğinde sevgi taşırsa, o sevgi Tanrı'dandır ve Tanrı o kişinin yüreğindedir, çünkü varlığın sebebi sevgidir
"