“Size artık hiçbir şey anlatmayacağım. Ne kadar pisliği açığa çıkarsam, daha o kadarı geride kalıyor. Artık beni terk edip arkadaşlarınıza gidebilir ya da bir başka tez daha yazıp ününüze ün katabilirsiniz. Ben kendimi terk edemeyeceğime göre, savaşı terk ediyorum ve hiç tasalanmayın - iyi ve uslu olacağım, duvarlara da hiçbir şey yazmayacağım..”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bir keresinde kendine korkunç işkenceler yapan bir hastam olmuştu. Ona neden böyle şeyler yaptığını sorduğum zaman "Bunları bana dünya yapmasın diye." karşılığını vermişti. Sonra "dünyanın neler yapacağını görmek için biraz bekleseniz" demiştim. O da "Anlamıyor musunuz? Eninde sonunda oluyor bunlar, bu şekilde hiç olmazsa kendi yıkımımı kendim yönetiyorum." diye yanıt vermişti.
Puan vermedi·282 syf.·
12 saatte okudu
·Okunma: 28 Eylül 2020 00:27
·2020 48. kitabı
AZ ile tanıştığım Hakan Günday’ın bu sefer Zargana kitabı ile karşınızdayım.
İlk olarak merak ettiğim şey Zargana’nın ne anlama geldiğiydi. Öğrendiğime göre Zargana, uzun ve ince vücutlu bir deniz balığı türü. Kahramanımızın da fiziksel özellikleri bu şekilde olduğundan adını Zargana koymuş yazar. Tecavüz, cinayet, sapkınlık, küfür, terk edilmişlik, kin, nefret... Kitapta her türden suça ve duyguya tanıklık etmek mümkün.
Aslında kitabı okurken küçük yaşta tacize uğramış çocukların ilerleyen yaşlarda büründükleri ruh hâlleri, yaşadıkları buhran, çıkmaz sokak misali girmiş oldukları sırça fanus... Onları bu duruma iten ahlâk yoksunu insan müsveddesi yaratıklar! Ben artık utanıyorum böyle insanların arasında yaşamaktan. Nerede bir çocuk, kadın, hayvan fotoğrafı görsem acaba yine başına ne iş geldi diye düşünmekten yoruldum. Küçük bir çocuk öldüğünde inşallah cinsel istismara uğramamıştır diye dua etmekten bıktım. Daha 17 yaşındaki kızımızın ardından yasını tutarken tecavüzcüsünün elini kolunu sallayarak, pişkin bir şekilde serbest bırakılması hangi insanlığa, kanuna sığar? Çocukları öldürüldüğü için sosyal medyadan, tv programlarından feryad ederek adalete seslenen anne- babaları izlerken ağlamak istemiyoruz artık! Yarın kim bilir bizim başımıza ne gelecek diye düşünmekten sokağa çıkmaktan korkar olduk. Bu konuda kılını kıpırdatmayan, yakarışlarımıza, çaresizliğimize kulağını tıkayan kim varsa hakkımı helal etmiyorum.
Zargana... 12 yaşında tecavüze uğrayan bir erkek çocuğu. İnsanlardan intikam almak için kendi benliğinden, saflığından sıyrılıp bambaşka biri olur ve karanlığa karışır. Psikolojiniz kaldırabilirse iyi okumalar diliyorum
“Bir hiç olmak. Hiçliğe doğru gitmek. Doğarken genlerine yerleşmiş olan ve daha sonra şartların biçimlendirdiği karakterini parça parça sökmek, en sonunda da bir hiçe dönüşmek. Kulağa hoş geliyordu hepsi de. Hiçe dönüşenin acı çekmeyeceğini, hayallerinin olmayacağını biliyordu.”
