Bir yandan birbirimizle olan bağlarımız zayıflarken, bize (tüm gün, her gün, devasa bir reklam-alışveriş makinesi tarafından)umutlarımızı ve hayallerimizi çok farklı bir yöne yatırmamız tavsiye ediliyor:
Nesneleri satin almak ve tüketmek. Gabor bana şunları söylüyor: "Tüm ekonomi, ürün satmak amacıyla her türlü sahte ihtiyaç ve arzuya hitap etme, bunlari arttırma üzerine kurulu. Bu yüzden insanlar her zaman ürünlerde tatmin ve doyum bulmaya çalışıyorlar." Bu, "son derece bağımlı bir toplumda yaşamamızın temel nedenidir," diyor. Birbirimizden ayrıldık ve bunun yerine mutluluk için nesnelere yöneldik; ama nesneler bize her zaman en zayıf tatmini sunabilir.
“Dünya, vasat insanlar için düzenlenmiş, vasatın yukarısındaki kimseleri de kendi ortalama çizgisine çekmeye zorlayan biçimleri yerleşik hale getirmiş bir yer.”