200 səhifəlik kitabda sadəcə altından xətt çəkdiyim 1-2 yazı oldu ki, onları da niyə çəkdim bilmirəm. Sevgi romanları oxuduğumuza siyasət oxusaydıq yenə bir faydası olmazdı amma bir düşüncə formumuz olardı da, nəysə. Duygular üzərində çox işlənmədiyini düşünürəm. Yazarın hissləri tam anlamıyla başa sala bilmədiyini hiss etdim. Ümumiyyətlə mən Azərbaycan yazarlarının bəzi şeyləri ifadə etməkdə lüğətdə sözlərinin əskik olduğunu düşünürəm. Və ya lüğətimizdə yetərsiz sözlərin olduğunu. Və öz adıma danışacaq olarsam əgər məni sıradan - günümüzdə çox işlədilən - cümlələr yerinə düşündürücü cümlələr cəzb edir. Bu üzdəndir ki, öz yazarlarımızdan və Azərbaycan dilində tərcümə olunan kitabları oxumağı özümə məsləhət görmürəm.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bəlkə də ən xoşbəxtlər elə hər şeydən ən xəbərsiz olanlar imiş
