Dünyanın bütün çocukları Pal Sokağı Çocuklarıdır*Hayata Dair
Kitap bana o kadar derin hissler yaşattı ki nerden söz edeceğimi bilmiyorum. Beni üzen çok fazla şey var ama buruk bir şekilde de olsa gülümseten de. Küçücük Nemescek’e hem üzüldüm hem de onu takdir ettim mesela, Gereb’in pişmanlığını gerçekte de, kitapda da bende yaşadım. Nemescek’in babasının hâline hem üzüldüm hem de bunun hayatın aslında bir gerçeği olduğunu anladım. Boka için söylenen son cümleler gibi hissediyorum ben de: “Hayata dair, hani içinde hepimizin bazen kederli bazen neşeli köleler olduğumuz hayata dair bazı gerçekleri kavramaya başladığını hissediyordu.” Çocuklar dahil herkesin okuyabileceği bir kitap türünden. Bir Arsa için ben ilk defa ağladım. Kitapda kendimde vardım ama hâlâ nerde olduğumu bulmuş değilim. Umarım hayat hep bizi Pal sokağı çocuklarıyla tanıştırır. O kadar hevesle kaç aydır okuma isteğime değecek bir kitapdı. Geç kaldığım için Nemescek' Boka'dan özür dilerim.
Toprak Ana, insanlar savaşmadan yaşayamazlar mı?
Aytmatov'un okuduğum ilk kitapıydı. merak ediyordum hep Aytmatov'un kalemini. nerden bile bilerdim bir kitapını okuduktan sonra bütün kitaplarına, kalemine, yazarın kendisine aşık olacağımı? her kitapı bende bambaşka bir etki bıraktı. özellikle Toprak Ana. bir kadın nasıl çileler çekipde içinde hiç umudunu öldüremez ki? insanların insanlara çektirdiği bu kadar savaş, acı, hüsranlar ne zaman sona erecekti? ben insanlığa inanıyorum, insana dair umudumu hiç kaybetmiyorum. bu kitap daha çok beni buna inanmamı sağladı. her kes savaşçıysa, benim de insancı kalmamı, bütün her şeyin üstesinden gelebileceğimi, hiç bir şeyin sonsuza kadar sürmeyeceğini öğretti. yaşamadan öğrenmek diye bir şey var, bunun için kitaplara, Aytmatov’a teşekkür ederim.
200 səhifəlik kitabda sadəcə altından xətt çəkdiyim 1-2 yazı oldu ki, onları da niyə çəkdim bilmirəm. Sevgi romanları oxuduğumuza siyasət oxusaydıq yenə bir faydası olmazdı amma bir düşüncə formumuz olardı da, nəysə. Duygular üzərində çox işlənmədiyini düşünürəm. Yazarın hissləri tam anlamıyla başa sala bilmədiyini hiss etdim. Ümumiyyətlə mən Azərbaycan yazarlarının bəzi şeyləri ifadə etməkdə lüğətdə sözlərinin əskik olduğunu düşünürəm. Və ya lüğətimizdə yetərsiz sözlərin olduğunu. Və öz adıma danışacaq olarsam əgər məni sıradan - günümüzdə çox işlədilən - cümlələr yerinə düşündürücü cümlələr cəzb edir. Bu üzdəndir ki, öz yazarlarımızdan və Azərbaycan dilində tərcümə olunan kitabları oxumağı özümə məsləhət görmürəm.
