Empati
Empati.
İnsanın kendi zayıflığını başkasının yüzünde görmesi.
“Anlıyorum seni” derken aslında “Kendimi senin üzerinden seyrediyorum” der.
Acıyı paylaşmaz, çoğaltır.
Çünkü insan, anlamaya çalıştığı her şeyi
kendine çevirmeden anlayamaz.
Empati, iyi görünmenin ustaca yolu.
Birinin yarasına bakarsın, başını eğersin,
ama o anda içten içe şunu söylersin:
“Ne güzel, ben o değilim.”
Acı çekeni dinlemek vicdanı okşar;
çünkü o sırada kendi acını unutur,
ama bir süreliğine sadece.
Sonra o acıyı ödünç alır,
“Ben de senin gibiyim” diyerek kutsallaştırır.
Oysa kimse kimse gibi değildir.
Empati, farklılıkla yüzleşememek demektir.
Ben artık kimseyi anlamaya çalışmıyorum.
Çünkü anlamak, bazen müdahaledir.
Birini “anladığında” onu kendine çevirirsin.
Ve o artık özgün değildir, senin yansıman olmuştur.
Empati denen şey,
aslında başkasının acısını kendi aynanda düzenleme hakkını almaktır.
Bu bir şefkat değil, bir işgaldir.
İnsan anlamak yerine neden bu kadar hissetmek ister?
Çünkü hissetmek, düşünmekten kolaydır.
Empati, düşünce tembelliğinin duygusal versiyonu.
Birini anlamak, onun yerine ağlamak,
ama kendi yerinde kalmaya devam etmek.
Hiçbir şeyi değiştirmez.
Reklam
*Sırf kız oldukları için okutulmayan insanlar var benim ülkemde.
> | Var mısın?, Doğan Cüceloğlu
Yıldızları süpürürsün, farkında olmadan,
Güneş kucağındadır; bilemezsin.
Bir çocuk gözlerine bakar, arkan dönüktür,
Ciğerinde kuruludur orkestra, duymazsın.
Koca bir sevdadır yaşamakta olduğun, anlamazsın.
Uçar gider, koşsan da tutamazsın...
William Shakespeare / Bazen
Koşmak istiyorsan koş, birlikte yapabileceğin bir arkadaş arama. Er ya da geç, beşinci ya da yirminci koşunda, senin gibi düşünen insanlar seni bulacaktır.
Reklam