Elif Serdar

Bütün olan, geçen şeylere rağmen, sen yine bir parça benimdin; ben bütün ruhumla senin...
Sayfa 384 - İnkılap Kitabevi
Edebiyat
Reklam
Saklamaya çalışma nafile. Sevda, çocuk gözlerinden uyku gibi akıyor.
Sayfa 348 - İnkılap Kitabevi
Edebiyat
İnsan, yaşadığı yerlerde beraber bulunduğu insanlara görünmez ince tellerle bağlanırmış; ayrılık vaktinde bu bağlar gerilmeye, kopan keman telleri gibi acı sesler çıkarmaya başlar, hep birinin gönlümüzden kopup ayrılması, bir ayrı sızı uyandırırmış.
Sayfa 166 - İnkılap Kitabevi
Edebiyat
İnsan gibi sevmeyi, sevdiğimi güzel güzel okşamayı öğrenmemiştim.
Sayfa 20 - İnkılap Kitabevi
Edebiyat
Yine de yalvarırım... Seni bulduğumda beni tanı. Kulaklarım farklı olsa da ellerim kirlenmiş, gümüş yüreğim kararmış olsa da tanı beni. Dolunaya benzeyen gözlerimi senin üstündeki duruşlarından tanı.
Sayfa 239 - Guardian Yayınları·Kitabı okudu
Reklam