Araya iki kitap sıkıştırmış olsam da iki oturuşta bitti aslında. Yakın zamanda anne yarısı teyzemin oğlunu kaybettik. Ve bu kitap üzerine tuz biber oldu.
.
.
"Bir evlat annesinden önce ölmemeli" Bunu teyzeme her bakışımda düşünüyorum. Biz ne kadar üzülürsek üzülelim, evladını kaybetmiş bir annenin duygularını asla anlayamayız bence... Aslında benim okumakta geciktiğim bir kitap, ama ben bir kitabı en popüler olduğu zamanda okuyamıyorum nedense İtici geliyor. Hâlâ benim gibi okumamış olanlar varsa kitaba başlarken mendilleri hazırlayın...
Bee yengem her zaman der ki, çoğu insanın sandığının aksine gerçek arkadaş, sen zor bir dönemden geçerken yanında koşan değildir. Yemgeme göre gerçek arkadaş, kendisi mutlu değilken senin mutlu olmana sevinen - hatta mutluluğunu kutlayan- kişidir.
“Zaten ben hiç bir zaman bilemedim, senden ne kadar ayrı kaldım, seninle ne kadar yakın durduk, bunlar hep meçhulüm oldu benim. Sana da öyle gelmedi mi, gelmiyor mu?”