Hatırlama bu yüzden trajiktir.İnsana bir devamlılık,aitlik,belli bir zaman aralığında yaşanmış kişisel bir tarih duygusu verir fakat bunu daima asla geri dönülemeyecek olan bir zamanın çoktan kaybedilmiş olması bilgisiyle birlikte yapar,katı bir bilgidir bu,hatırlamak acı verir,–sevindirirken bile–ve geçmişi tekrar kazandırmaz.
Zavallı insancıklar.Haklı olmak niye bu kadar önemli? Ne kadar aza tamah ediyorlar.İnsanlardan bunalıyor musun,bırakacaksın kendilerini haklı sansınlar.
Her şey ölmek istiyor. Var olmak isteyen her şey var olmuş sayılmak için ölmek istiyor. Ölümü aramak,ölümlerin içinden kendi ölümünü bulmak,ölümüne yaklaşmak,ona karışmak ve ölünce nihayet bir zamanlar kesinlikle var olmuş olmak istiyor.