Zaten aldatılan İnsanların en büyük hatası güvenmek, sonraki hatası ise inanmaktı; bu iki duygu birlikte olduğunda karşınızdaki insanın eline kalbinizi bırakırdınız ve O kalbi bıçaklamasına bile göz yumardınız.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Gitmek istesem giderdim, biliyordurdum çünkü o benden gitmişti ve bana birinden nasıl gidilmesi gerektiğini o göstermişti. Ateşe yürüyen adam korel 'di ona koştuğumda yanardım, biliyordum Ama o bana zaten yanmayı ve yanmanın getirdi acıyı öğretmişti.
Korel öğretmişti bunu, kendinden bir parça bırakır gibi; sanki o ölü beden bunu hissederdi ve derdi ki, yalnız değilim, hiç olmadım, hiç unutulmadım.
Her zaman olduğu gibi mezara baktı ve kendinden tek bir cümle verdi Korel'e; "Seni unutmadım, Korel ve üzgünüm, ben bugün de ölmedim."
"İnsanlar en çok mutlu oldukları an vicdansızlaşırlardı. İnsanlar en çok mutsuz oldukları an körleşirlerdi."
Sayfa 381