Bazen insanın aklı öyle bir darbe alır ki, kendini ancak delilikle koruyabilir. Gerçekliğin acıdan başka bir şey getirmediği zamanlar vardır ve bu acıdan kurtulmak için zihnin gerçekliği bırakması gerekebilir.
Hususi kâinat, kumandası insanın kalbine ve fiillerine bağlanmış bir ekran gibidir. İşte bu yüzden, âlemini güzelleştirmek isteyen biri öncelikle kalbini ve fiillerini düzeltmelidir.
Başımızdaki musibete benlik penceresinden baktığımızda onun adı gam, tasa ve kederdir. Ancak başka bir insanın gözünden kendi musibetimize baktığımızda onun adı nasihat ve ibrettir.