Hayatımın en cahil dönemindeyim çünkü artık hislerimi tanıyamıyorum bile. Ne hissediyorum, duygularım neler, düşüncelerimin sebepleri ne, neden buradayım ve neden seninle konuşuyorum, inan bana gerçekten bilmiyorum.
Fakat esas birleşen kalplerimizdi sanki. Kalbim kendisine doğru yaklaşan ürkek bir kalbin varlığını hissetmiş ve sonra kaçıp gidişine şahit olmuştu. Oysa bir kere yaklaştıysa bir kalp bir kalbe, dokunduysa bir kere, kaçıp gitmek yeter miydi uzaklaşabilmek için? Adım atmak yeter miydi gitmeye?