Saat gece 2'ye yaklaşırken aklımdaki düşünceler susmuyor. Ben de çareyi yazmakta buluyorum. Biraz buraya biraz deftere karalıyorum. Herkesin huzurlu uykusunda beni rahatsız eden bu düşünce de ne demek? Düşüncelerimin tuzlu suya bürünüp gözlerimden aşağı süzülmesini seyrediyorum. Küçük yaralarım var, sıcak su dokundukça cildimi yakıyor. Tıpkı yeni kesilmiş bir bıçak yarasının kurudukça yakması gibi. Bunu okuyan kaç kişi vardır. Kaç kişi bana benziyodur bilmiyorum ama yalnız değilsin. Beni tanımasan bile ben burdayım. Bir mesaj uzağındayım. Gözyaşlarım benim cildimi yaktıysa senin kalbini yakmasın