Emine P.K
@eminapk
“İnsanlar kırıcıydı, kitaplara kaçtım. “
188 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
Doğan Cüceloğlu mükemmel bir insan. Mükemmel bir insanın yazdığı kitap da aynı oranda mükemmel. Çok güzel düşünceler kattı bana. Bence çocuğunu önemseyen tüm anne babalar bu kitabı okumalı. Örneğin ben, çocuğa ismi ile seslenmenin bir şeyler göstermenin kızım demekten daha manidar olduğunu öğrendim bu kitapta ve daha bir çok şey. Hayalim iyi bir insan yetiştirmek. Eksikliklerim çok biliyorum, böyle güzel insanların tavsiyelerine çok ihtiyacım var. Kendimi kızım için yetiştirmeye devam edeceğim. Hayal ettiğim insanı bu vatana kazandırdığımı anladığımda ara veririm :) İyi okumalar diliyorum herkese.
Reklam
Agatha Christie okumaya ilk kitabı ile başlamak istedim. Pişman olmadım ve yazarla bu kitapla tanışmak bana diğer kitaplarını da okuma heyecanı uyandırdı.
Kitaba gelecek olursak; güzel, akıcı ve anlaşılır bir kitaptı. Katili başta tahmin edip, daha sonrasında üvey kızı Cynthia'dan aşırı şüphelendim kendimi başarılı bir dedektif gibi hissettim fakat herkes gibi ben de yanıldım :) bu üzdü.
Kitap okumak istiyor fakat kalabalık ortamlarda daha çok bulunuyor iseniz hem sayfa sayısı hem de içine alma bakımından kesinlikle bu kitap tercih edilebilir. Otobüste başlayıp otobüste bitirdim diyebilirim. :)
Ana gibi ANA .
Kitaba başlamadan önce biraz Maksim Gorki araştırması yaptım. Edindiğim bilgiler ışığında yazarın düşüncelerine daha çok odaklanma imkanı buldum. Aile sevgisini tadamamış çocukluğu olan birinin anne oğul ilişkisini baz alarak böyle bir kitap yazması beni bir miktar hüzünlendirdi. Kitabın kahramanı olan Pavel'in çoğu kez annesini ardında bırakıp kararlar vermesini biraz buna bağladım.
Kitabı genel olarak bakıldığında akıcı buldum. Malesef her Rus Edebiyatına ait kitap gibi bu kitapta da kişi isimleri insanı bir miktar akışa odaklanmak açısından yoruyor.
Kitap konu olarak Rus devrimi öncesinde gelişen sömürünün, zenginin fakir üzerindeki üstünlüğünün, köylünün ve işçilerin yaşadığı zorluklarını esas almış ve insanın bir umut ışığı olarak gördüğü devrimi gerçekleştirmek için nelerden vazgeçtiklerini, nasıl çabalar harcadıklarını, bir annenin oğluna olan inancını ve onun için ne kadar çok fedakarlıklar yaptığını işlemiştir. O kadar çok altını çizdiğiniz yerler olacak ki, bazen kendi kendinizi sinirlenmiş olarak bulacaksınız. Aynı zamanda kitaptaki sevgisizliği hoş bulmadım. Yine bunu da yazarın kendi kişisel yaşanmışlıklarına bağladım.
Kitabın bir yerinde sadece ben mi düşündüm bilmiyorum ama sanki devrim isteyenlerin başında da faydalanmak isteyen birilerinin olduğunu hissettirdi bana yazar. Ama daha sonraki sayfalarda bu hissim azalarak geçti.
Son olarak kitapta beğenmediğim yerlerden bir tanesi de sonuydu. Bu şekilde bir kitaba böyle bir son bence olmamalıydı. Tabi benimkisi sadece bir eleştiri, yazar ne düşündü, devamını yazma niyeti mi vardı bilemiyorum.
Umarım beğeneceğiniz bir kitap olur, başlayanlara, başlamak isteyenlere keyifli okumalar. :)