Emin Çelik
@eminc00
Hayatın
kasırgası içinde mutlu olabilenler, sessiz sakin insanlardır. Bilime, bilgiye boşverirler, ama bilginlere saygı duyarlar. Ben
de bilimle, evrenin gizleriyle boğuştum! Ve körlere imrendim sonunda,
yalnızlığımı
yeniden buldum!
Reklam
Dostoyevskinin okunmaya değer kitaplarından biri daha, dostoyevski anlaşılması güç bir yazar olmasına karşın akıcı bir eseriyle karşı karşıyayız eser hayalperest kahramanımızın nastenka isimli kızla kurduğu dostluğun aşka dönüşmesini ele alır. Hayalperest kahramanımız , şehirlilerin yazlıklarına gitmesiyle, boşalan şehrin dışında kırsallarda dolaşmaya başlar nehir kenarında ağlayan bir kız gorür kızın yanına gitmeye karar verir sonradan vazgeçer sarhoş birinin kıza rahatsızlık verdiğini görünce kızı kurtarır ve konuşmaya başlarlar kız ona aşık olmaması şartıyla dost kalabileceğini söyler. İlk başlarda öyle olsada hayalperest kahramanımız dostluğun aşka dönüştüğünü hisseder ve hislerini açıklamaya karar verir aşkına tam karşılık bulacakken Nastenkanin aşığı kiracısı çikagelir ve hayalperest kahramanımızın dünyalar başına yıkılır. Eserın kısa olması ve böyle hüzünlü bitmesi beni derinden etkilemiştir
Yakınma bu dünyada dostlarının azlığından! Birkaç can dostundan öte umursamaz hiçbiri. Bir insanın elini almadan önce, o elin bir gün sana vurmayacağını düşün!
Horgörme
sarhoşları. Kendi hatalarını düşün biraz. Huzur mu istiyorsun? Ezilmişlere, ezginliğini gizleyen talihsizlere eğil, mutlu olacaksın.
Reklam